gezonken

Ik zeg te weinig maar denk te veel/ik denk te weinig maar zeg te veel.
- hoe zorg je dat je precies de goede hoeveelheid zegt? nooit teveel en nooit te weinig? hoe kan je de sterkte, de noodzakelijkheid van elk woord wegen en besluiten wat wel en wat niet te zeggen?

waarom kan ik zo mijn hele zijn in iemand leggen zonder dat iemand het weet, zonder dat ik het zelf echt door heb. zonder dat het zich echt uit (tegenover mezelf en tegenover de ander). en dat ik er dan vervolgens als het al te laat is achter kom dat ik mezelf zo geborgen voelde in de ander, dat ik mijn ziel in iemands handen had gelegd zonder het zelf te weten en zonder dat de ander het wist.

Op mijn schoot wordt geduwd om het beste plaatsje (Livius ligt het liefste zo dicht mogelijk tegen mijn buik aan en moest dus over Julius heen zien te komen) ik luister the Bony King of Nowhere en denk eraan dat ik hem over een maand ga zien. Ik lees Lolita. Straks ga ik broodjes met avocado en komkommer en basilicum eten. 

(en je moet meer foto’s maken, je moet meer foto’s maken. waarvoor heb je anders die camera gekregen?)